güneşe merhaba dedikten sonra, biraz temiz hava alıp başımı yastığa koydum ve korka korka yine düşüncelerimden kaçtım..
umutsuzdum, umutlanmayı unutmuş gibi yine düşüncelerimi bir kenara bıraktım, gözlerimi gözyaşının tuzuna bıraktım.. ve o an geldi donakaldım.. vakit durmuştu benim için, yine kaçtım, sonra geri geldim. yüzleşmek istedim.. aylar sonra açtım resmine baktım. kırmızı ruj dudağında öyle güzel duruyordu ki ama dayanamadım gözlerine baktım, yine kayboldum gözlerinde.. sarılmak istedim, gülüşünü hatırladım.. daha sıkı sarılmak, tüm vaktimi öylece geçirmek istedim.. gözlerim benden çok hüzünlenmişti. göz yaşlarım o kadar zorluyordu beni ama yapamadım ağlayamadım.. birer birer sızdılar dokunamadım. bıraktım, süzülsün istedim bu sefer.. ruhum biraz hafiflemişti belki de ama resmine bakmaktan alamıyordum kendimi..
eski bir sokak lambasının altında yağmurda ıslanıyordum ve sen geldin. kırmızı şemsiyeni benimle paylaştın. yağmurda öylece durduk, ay ışığı gözlerinde parlıyordu. üşümüştün. ceketimi çıkardım ve seni sardım. sarıldım, elimi tuttun. Bir kez daha gözlerine baktım. karşıma geçtin, bana yaklaştın. yağmurun ritminde nabzımız hızlandı ve nefesini hissediyordum.. beni öptün.. seni öptüm.. ruhumuz birbirini daha da tanıdı.. gecenin karanlığını birkaç evin sarı lambası ve sokak ışıklarına eşlik eden yerin sulardan oluşan portresinde gökyüzünü resmetmesi aydınlatıyordu.. saat gece yarısını gösterdi. arnavut kaldırımında topuklularla yürümek zordu, çıkardın yağmura aldırış etmedin, şemsiyeyi bir kenara fırlattın beni kendine çektin.. çocuklar gibi koşuşturduk, sonunda iskeleye gelmiştik, oturduk. birlikte ayı seyrederken güneşin doğuşunu izledik.. sırılsıklam olmuştuk, birbirimize baktık, gülüştük sonra eskiden kalma bisikletimize atlayıp sıcacık evimize döndük.. her ne kadar üç gün kadar ateşlerle geçirsek de pişman değildik, yine aynı an için bekliyorduk..
“bu son elveda meleğim” derdim önceden ama hiçbir zaman son elveda olmadı. hep bir yeni merhabaya kucak açtık.. yıllar geçti, bu sefer yeni üyemiz hayatımızın anlamı “Aysu”muz katılmıştı aramıza.. gülüşümüze onunda gülüşü katıldı..
o günkü bisikletimiz onun için eski tazeliğiyle onu bekliyordu.. selesinde saklı olan, o günden kalma tatlı fotoğrafımız ve öpücüğümüzle..